Iran Last News

  سند تحلیلی-استراتژیک: کالبدشکافی تابلوهای پیش‌رو در معادله ایران؛ از بن‌بست ساختاری حاکمیت تا موازنه قوا بر روی زمین ماتریس شکست پروپاگاندا مقدمه و مدخل نظری: ضرورت و متدولوژی «تابلونویسی استراتژیک» در شرایط بحران‌های حاد سیاسی و در حاشیه‌ی تنش‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای، حاکمیت‌های تمامیت‌خواه همواره تلاش می‌کنند با ایجاد «غبار رسانه‌ای»، صورت‌مسأله‌ی اصلی جامعـه را تغییر دهند. جنگ‌های روانی، دست‌کاری اخبار، بزرگ‌نمایی خطرات خارجی و ساختن اپوزیسیون‌های بدلی یا تحلیل‌های جعلی، همگی ارکان یک دکترین بقا برای انحراف ذهنیت عمومی از مرکز ثقل بحران هستند. «تابلونویسی استراتژیک» (Scenario Planning)، ابزاری اتاق‌فکری برای کنار زدن این غبارها، عبور از آرزواندیشی (Wishful Thinking) و نفی ارزیابی‌های سطحی است. تابلونویسی بر مبنای «ماده روی زمین» انجام می‌شود؛ یعنی نادیده گرفتن ادعاها و تبلیغات و در عوض، تمرکز بر داده‌های عینی، موازنه واقعی نیروها، شریان‌های اقتصادی، وضعیت ماشین سرکوب و سطح سازمان‌یابی مقاومت . صورت‌مسأله بنیادی در ایران امروز، نه منازعات جناحی در درون حاکمیت است، نه مانوره...

 از سناریوسازی‌های امنیتی تا واقعیت یک نبرد؛ چرا مجاهد خلق تسلیم‌ناپذیر است؟ این روزها دستگاه تبلیغاتی و رسانه‌های وابسته به نهادهای امنیتی، با مانور روی پرونده‌ها، ویدیوهای کشف مهمات و ادعاهای سناریوسازی‌شده علیه شبکه زیرزمینی مجاهدین—از پرونده‌های اخیر تا ماندگارانی همچون شهید وحید بنی‌عامریان و دیگر جاودان‌فرزندان این مرزوبوم ارغوان فلاحی  و آخرین آنها مجاهد خلق مهدی خانکی —سعی در هراس‌افکنی و معکوس جلوه دادن حقیقت دارند.  اما این نمایش‌ها نه‌تنها اقتدار رژیم را نشان نمی‌دهد، بلکه اعترافی ناخواسته به عمق نفوذ، سازمان‌یافتگی و آمادگی بی‌نظیر یک جریان اصیل در دل شهرهای ایران است. ۱. خنثی‌سازی پروپاگاندا؛ چرا تبلیغات وزارت اطلاعات معکوس عمل می‌کند؟ هدف دستگاه اطلاعاتی از انتشار فهرست تجهیزات، خانه‌های آماد و ویدیوهای تعقیب و مراقبت، ایجاد رعب و برچسب‌زنی است. اما در معکوس‌سازی این روایت، حقیقت دیگری آشکار می‌شود: اثبات حضور میدانی: این گزارش‌ها خود معترفند که نبرد از حالت کلامی خارج شده و یک شبکه سراسری و آموخته در زیر پوست شهرهای ایران جریان دارد. هراس از تشکیلات ...

  طوفان دیپلماتیک رم و ناک‌اوت شاه و شیخ؛ ثباتِ آلترناتیو در برابرِ استعمار و ارتجاع در تحلیل تحولات سیاسی ایران، یک اصلِ بنیادی وجود دارد: «وزن واقعی و تعیین‌کننده متعلق به جبهه‌ای است که در میدان نبرد حضور دارد و ضربات واقعی را بر پیکر دیکتاتوری وارد می‌آورد.» رویدادهای اخیر، به‌ویژه هجوم دیپلماتیک مقاومت ایران در قلب اروپا، برگزاری ۶ جلسه بزرگ پارلمانی و استقبال رسمی از مریم رجوی در پارلمان ایتالیا، یک مانور تشریفاتی نبود؛ بلکه تمایزِ قاطعِ میانِ «یک آلترناتیوِ ریشه‌دار» با «جریان‌های فاقد عقبه و پروژه‌های دست‌ساز» را به تمام جهان اثبات کرد. ۱. شکستِ استراتژیِ استعمار و ارتجاع در مواجهه با آلترناتیو دموکراتیک سال‌ها استبداد مذهبی (ارتجاع) با صرف هزینه‌های کلان و به‌کارگیری ماشین ترور و فریب، و در سوئی دیگر جریان‌های حامیِ بازگشت به گذشته (استعمار و بقایای سلطنت)، سعی در بایکوت، حاشیه‌نشینی و تحریفِ جایگاه مقاومت ایران داشتند. اما حضور مریم رجوی در پارلمان ایتالیا و مواضع صریح نمایندگان، سناتورها و شخصیت‌های برجسته اروپایی نشان داد که دشمنانِ آزادی با دیواری بس بلندتر از قد و قا...

نه به جنگ، آری به صلح و آزادی؛ معماریِ یک استراتژی برای سرنگونی در سپهرِ سیاسیِ ایران، شعارِ «نه به جنگ، آری به صلح و آزادی» تنها یک موضعِ صلح‌جویانه نیست؛ بلکه «تیغِ برنده‌ای» است که در طولِ دهه‌هایِ گذشته، استراتژیِ فریبکارانه‌یِ استبداد را از درون متلاشی کرده  و بیش از آنکه یک موضعِ آرمانی باشد، یک «سلاحِ استراتژیک» برایِ درهم‌شکستنِ ماشینِ سرکوبِ دیکتاتوری است. این شعار، جوهره‌یِ ایمانِ سازش‌ناپذیری است که نخستین بار توسط مسعود رجوی در میانه جنگِ ایران و عراق مطرح شد و بهایی بس سنگین برای آن پرداخت شد آری این شعار، جوهره‌یِ ایستادگیِ مقاومتِ ایران است که از همان سال‌هایِ جنگِ ضدمیهنی، دیکتاتوریِ حاکم را در تنگنایِ وجودی قرار داد..  جامِ زهر؛ چگونه استراتژیِ صلح، خمینی را به زانو درآورد؟ خمینی که جنگ را «نعمت» برای سرکوبِ داخلی می‌دانست و شعارِ «جنگ، جنگ تا پیروزی» را تا نابودیِ زیرساخت‌هایِ کشور پیش برده بود و موتورِ سرکوبِ داخلی را با تداومِ جنگ روشن نگه می‌داشت، با سدِ «مقاومت» روبه‌رو شد مقاومتِ ایران با طرحِ شعارِ صلح، دستِ دیکتاتوری را برایِ همگان رو کرد.  در حال...

  تحلیلی بر پارادایم «ایران آزاد»: بررسی ساختار گذار در پلتفرم ۱۰ ماده‌ای مریم رجوی مقدمه: از شعار تا مدلِ سیاسی دیدگاه‌های مریم رجوی در بابِ «ایرانِ آزاد»، صرفاً یک آرمان‌گراییِ انتزاعی نیست؛ بلکه مدلی است که بر پایه «حق حاکمیت ملی» و « تفکیکِ نهادِ دین از دولت » بنا شده است. برخلاف الگوهایی که خواهانِ تغییراتِ تدریجی از درونِ ساختارِ حاکم هستند، نگاهِ رجوی بر «تغییرِ بنیادین» از طریقِ تکیه بر اراده‌یِ دموکراتیکِ مردم استوار است. ایمان، ساختارشکنی و فرجامِ اضداد آنچه در منظومه‌یِ فکریِ مریم رجوی، ذیلِ پلتفرمِ ۱۰ ماده‌ای تبلور یافته، نه یک "برنامه‌یِ سیاسی" در معنایِ متداولِ آن، بلکه "موتورِ پیشرانِ یک ایمانِ مطلق به آزادی" است.  برایِ درکِ این دیدگاه، باید از سطحِ تحلیل‌هایِ آکادمیکِ رایج فراتر رفت و به هسته‌یِ مرکزیِ کنشِ او نگریست: جایی که "کلام" و "ایمان" در یک نقطه به هم می‌رسند و کالبدِ "ساختارِ مردسالار" و "نظام‌هایِ کهنه‌یِ استبدادی" را می‌شکافند.  این همان نقطه‌یِ کانونی است که مریم رجوی را از هر سیاستمدارِ دیگری مت...

زامبی‌هایِ سیاسی در دربارِ موروثی؛ کلاژِ رسوایی و سفیدشوییِ جنایت رضا پهلوی در مسیرِ رسیدن به قدرتِ موروثی، با کسانی  که پیوندِ ارگانیکِ آن‌ها با وزارتِ اطلاعات  بر کسی پوشیده نیست. چرا جریانی که دم از «سلطنت» می‌زند و مهره‌هایی که سوابقِ «نفوذِ اطلاعاتی» دارند، این‌گونه با هم علیه «مجاهدین» هم‌دست شده‌اند؟ پاسخ در «قدرتِ سازمان‌یافته‌یِ مقاومت» نهفته است. این ائتلافِ ناهمگون، نه بر اساسِ ایدئولوژی، بلکه بر اساسِ یک «کابوسِ مشترک» شکل گرفته است؛ کابوسِ ایرانِ آزاد و دموکراتیکی که در آن، «استبداد» (چه مذهبی و چه موروثی) جایی ندارد. در سال ۲۰۲۶، اپوزیسیونِ خارج از کشور شاهدِ یک نمایشِ مبتذل است. پروژه‌ای که با هدفِ «سفیدشوییِ تاریخی» و ایجادِ یک جایگزینِ فرمایشی برای نظامِ حاکم به راه افتاده، اکنون به بن‌بست رسیده و به جایِ تکیه بر مردم، به «بریدگان» و «مهره‌هایِ سوخته» پناه برده است. رضا پهلوی در مسیرِ رسیدن به قدرتِ موروثی، به سراغِ کسانی رفته است که پیوندِ ارگانیکِ آن‌ها با وزارتِ اطلاعات و «پازلِ مماشات»، دیگر بر کسی پوشیده نیست. این افراد، نه «مبارز» که «مهره‌هایِ سوخته» در...